ตะลุงเฮฮา 3

     นายยอดทอง เป็นคนเจ้าชู้ โอ้อวดแต่ธาตุแท้เป็นคนขี้ขลาดจากเรื่อง นักรักนักรบ ค่ายอินทรีแดงถูกข้าศึกลอบเผาไฟในเวลากลางคืน ต่างคนต่างเอาตัวรอดหนีไปคนละทิศละทาง นายสีแก้ว มาพบ นายยอดทอง อยู่ในอาการสะบักสะบอมมาก

(คำร้อง)
    "นายยอดทองอวดดีคลานสี่ขา              หนามเกี่ยวผ้าลุ่ยหลุดมุดกอหวาย
หนามเล็บเหยี่ยวเกี่ยวฝังหลังเป็นลาย         ชนโคนไม้หัวแตกแหกสองซุง
เหนื่อยก็เหนื่อยเมื่อยบอบหอบคลานโครง      โดนต่อโพรงต่อยหน้ากระโดดผลุง
ตาบวมมองไม่เห็นแผ่นหัวตุง                   คนแก่ไม้ผ้านุ่งแลรุงรัง"

ยอดทอง     ช่วยแม่เหอช่วย ลูกไม่รอดแล้ว
สีแก้ว          (เดินเข้ามาทางด้านหลัง) ใครคลานอยู๋ตรงนั้น
ยอดทอง     (ตกใจ คิดว่าเป็นฝ่ายข้าศึก) อย่าทำพ่อ อย่าทำลูก
สีแก้ว          กูว่าใคร อ้ายน้องทองนี่เอง แล้วผ้านุ่งมึงไปไหนเสียหละ
ยอดทอง     (หันไปดู) อ้อบ่าวแก้ว ฉันกระโดดเข้าช่วยเพื่อนในกองไฟ ไฟไหม้ผ้านุ่งหมดทั้งผืนแต่ฉันก็มีความภูมิใจที่ได้แสดงความกล้าหาญ ช่วยชีวิตคนอื่นไว้ได้
สีแก้ว          อ้ายน้องทองไม่ต้องโกหก นี่ผ้านุ่งใคร ติดอยู่ที่กอหนามเล็บเหยี่ยว
ยอดทอง     ของฉันเอง ฉีกขาดไปมาก แต่ช่างเถอะ นุ่งปิดร่างพระธรรมไว้ก่อน
สีแก้ว          พันพรือที่ตาบวมหมด
ยอดทอง     ประชิดกันถึงตัว ฉันคนเดียว ข้าศึกไม่น้อยกว่าสิบ ฉันแทงกริชฝังจมหลังไปหลายคน
สีแก้ว          กริชมึงมีกี่เล่ม
ยอดทอง     มีเล่มเดียว
สีแก้ว          นี่ฝักกริชของใคร
ยอดทอง     ของฉันเอง
สีแก้ว          มึงแลถี เมื่อกริชยังอยู่ในฝักเหลย
ยอดทอง     กริชเล่มนี้พ่อให้ ไว้เป็นอาวุธคู่กาย ย่อมไม่สูญหายไปไหน
สีแก้ว          เลิกอวดดีเสียที กูรำคาญหู เบื่อฟัง

จาก "ความรู้เรื่องหนังตะลุง" โดย อาจารย์พ่วง บุษรารัตน์

ตะลุงเฮฮา